Ben 1987-1989 yıllarında Pars Mac-Cann Erickson'da ve Güzel Sanatlar -Saatchi & Saatchi'de illüstrator ve art direktör yardımcısı olarak çalıştım. Orada hem mükemmel tasarım yapan hem de tasarım ekibini mükemmel yöneten art direktörler gördüm ve onlardan çok şey öğrendim. Bu art direktörlerin yaptığı veya yaptırdığı çalışmalar Amerika/Atlanda'dan ödül aldı. Coca-cola'nın, Sprite'ın, Fanta'nın çalışmalarını orada yaptım. Beko'nun ve Aygaz'ın çalışmalarını orada yaptım.

Art direktörlük ve grafikerlik MACINTOSH tarafından yok edildi.
Daha doğrusu bu TÜRKİYE'De böyle oldu.

Bilgisayar denilen süper güç; Türkiye'de cahillerin elinde korkunç bir silah oldu.
Oysa Batı'da Bilgisayar TASARIMCININ ELİNDE KORKUNÇ BİR GÜÇ OLDU ve ONUN GÜCÜNE GÜÇ KATTI.

Dünyanın hiç bir yerinde MACINTOSH'un ÇAY_KAHVE KONULAN YERİ KIRILDI diye servise telefon edilmemiştir. Bizde cahilin biri Mac.in CD-rom'un yuvarlak deliğine plastik çay bardağı koyuyormuş.

Dünyanın hiç bir yerinde “program biliyorum öyleyse grafikerim” denmez.

Dünyanın hiç bir yerinde bir kişiden bir EKİPin yapacağı iş bilmesi istenip 1 kişilik maaş ödenmez.

Dünyanın hiç bir yerinde DİPLOMA bu kadar ayaklar altına alınmamıştır.

Dünyanın hiç bir yerinde en kolay, en ucuz, en basit meslek GRAFİKERLİK değildir.

Dünyanın hiç bir yerinde şef grafikerlik, yönetici grafikerlik, art direktörlük bu kadar kolay ve çabuk YOK EDİLMEMİŞTİR.

Dünyanın hiç bir yerinde MÜŞTERİ; ART DİREKTÖRÜN YERİNİ ALMAMIŞTIR...

Dünyanın hiç bir yerinde 30.000 üyeli bir web sitesinde benim gibi yazılar yazan birisi, bu kadar ilgisizlikle karşılaşmamıştır.

Dünyanın hiç bir yerinde 150.000 üyesi olan bir web sitesinden benim gibi birisi kovulursa, bu kadar tepkisiz kalınmamıştır.

Dünyanın hiç bir yerinde eğitimsiz, diplomasız, çırak statüsündeki işçiler diplomalı, eğitimli, tecrübeli ustalarına, müdürlerine, yöneticilerine bu kadar kayıtsız, bu kadar ilgisiz ve hatta BU KADAR REKABET İÇİNDE olmamıştır.